lumos a

Seni nasıl özledim tarif edilemez. Hayatım sensiz nasıl bir boşluk, nasıl yarım, nasıl yalnız, nasıl kırık... Tarif edilemez...
Şimdi sen gidip başkalarınımı öpeceksin beni öptüğün o dudaklarla? Gidip başkasınamı dokunacaksın ellerinin izleri bende kurumadan? Başkalarınamı bebeğim diyeceksin? Başkalarınınmı olacaksın?...
Nasıl lanet olsun sana demek geliyor içimden...Ama diyemem. Kıyamam sana bişey olmasın. Sakın kötü bişey olmasın sana. Sen hep iyi ol... hep...Nasıl bir hayalkırklığı kalemimim ucunda, nasıl bir nefret damlıyor görmelisin.
Offf Allahım... Nasıl bir yara açtın bende bilemezsin. Ne kadar çıplak kaldım sensiz. Giderken nelerimi götürdün. Tüm umutlarım,hayallerim,ruhum gitti senle... Şimdi kendimi ittiğim bu ızdırabı suratımda donuk bir sırıtmayla yaşamaya çalışıyorum... Yanımda bedenler buluyorum kimi zaman, dudağımda dudaklar, dilimde sözcükler içi boş... Hiçbiri sen değil hiçbiri senden değil. Hiçbir sensizlik ben değil. Hiçbir yalnızlık koymadı bu kadar. Acıtmadı bu kadar. Ağlatmadı bu kadar...
Hatırlıyormusun ne çok sewerdim dudağının kenarındaki kıvrımı... Sen gülerek doğmuşsun derdim. Yine gülerdin. içim ısınırdı. Elimi tutardın sıcacık akardı içime yine sen tüm saflığınla. Öyle bir bakardın ki kitaplar yazıcam gözlerin için derdim hatırlıyormusun... Öyle derin bakamazdı kimse, öyle anlamlı, öyle aşkla, öyle bana...
Gelsene... Bana yine öyle baksana... Elimi tutsan ya, bana bi gülsen ya... Çok üşüyorum biliyormusun gittiğinden beri... çok...gittiğinden beri...Ve içimde bir sürü nokta nokta... yokluğundan dolmayan noktalar...
Nasıl kırığım bir bilsen. Ne tarafa yaslasam düzelmiyor,bir olamıyorum.
Ne acı bunları yazmak elimde bir resminle, bir çingenenin acı dolu sesi eşliğinde.Tanrım... Nasıl bir iz bu geçmicekmi, nasıl bir acı dinmicekmi? Resmine baktıkça boğazımda düğümleniyor adın, gözlerim doluyor.Hayır daha fazla bakamicam sanırım...Hadi git.. Bugünde git...Lanet olasıca zaten hep burdasın...