confessıon

o gün hayat durmadı benim için
dewam etti hatta daha hızlı
o gün ben durmadım senin için
dewam ettim daha sızılı
şimdi sanıyormusun hala dewam ediyor öylesine hızlı
daha derinden artık sızısı,daha acılı
kalbimin parçalarını tutmuyor hiçbir bant
arada eksikler var,hep izleri kalıcı
derimin altında kazınmış ismin dökülüyor bugün
kanım akıyor kalıntılarımın çatlakları arasından
ismin boğazımda düğümlenmişti ya hani o gün
işte o gün bugün yaşadığım hep dün...
zaman hani en iyi ilaçtı...yalan
zaman ne verdin ki,ne olsun elimde kalan
inatsın bana biliyorum der gibisin çek git
zaman en büyük düşmanımsın aynalar şahit
sana gülen o gözlerim hasta artık hayata
bakamıyorum güneşe,aya,yıldızlara
hepsinde yüzün,bakar bana kızgınca
çıkamam gecelere sorular soracaksın diye...korkarım
dudaklarımda senin olmayan izlerle
soyunuyorum hergün gecelere
inan ağzıma geliyor midem
acı tatlarından diğer tenlerin
nefeslerin,seslerin,gidişlerin...
seni aramakla bulamicam sanırım başkalarında
seni aricam derken yolda kendimi kaybettim
yanlış bedenlerin arasında yanlış kollarda
doğruyu bulma sancısıyla seni hissettim
hayır dur lanet olsun yalan söylüyorum şu anda
hissetmedim seni yalan başka kollarda
inanma sakın buna
senle beraber doğrularımıda kaybettim ben
yanlışlarımı çoğalttım,yalanlarımı abarttım
saçlarımı kabarttım,yeni avlara doğru
geceye hazırlandım...:)