insanity

elif lam mim... yazdan kalan güneş yanıkları,çatlaklar,yaralar,gülümsemeler,ağrılı,sızılı,şewkatli...
içimde şahirlerarası yolların sessizliği,otogarların gürültüsü,vapur iskelesinin hüznü,sokak kedilerinin mağrur ama düşmüş bakışları,love ın hurts hali öznesi değişmiş but ile biteni... ruhum tüm zincirlerini kırdı ve iki tane zıt benlikle ne yapacağımı şaşırmış durumdayım.yaşamayı öğrettiğim,sosyalleştirdiğim o evcil halim tam bir şizofrenle karşı karşıya kaldı.korkup pıstı bi köşeye,titriyo.hala hissediyorum...tamamen kontrolümü yitirdim.sanırım beynim patlicak.arı insan ihtiyaçlarım ile yaşaıyorum gibi görünüyorum.daha 2 gün önce bir bütünleşme yaşamanın verdiği coşkunun sarhoşluğu içindeyken şimdi aynı bütünleşme bişeyleri tırmalamaya başladı rahatımı kaçırıyo.çift başlı canavarım tablosunu bulup tek olmuş, sonra tablosunu kaybetmiş yine bölünmüş bir the kıss ile manet in çığlığı arasında gidip geliyor.(nası bir çıldırış halindeyim ünlem bulamadım)kulaklarımdan beynim patlayıp akmaya başladı ve benim yanımda ne bir sesim ne bir elim ne de bir dal sigaram var...